วิถีเจ้าสัว เล่ม 6 คลังนิรันดร์: อุดรอยรั่วเงินจากเงินเฟ้อ ภาษี และวิกฤต ให้ทรัพย์สินอยู่ข้ามรุ่น

เงินเฟ้อกินเงินฝากเงียบๆ ระหว่างที่ตัวเลขในบัญชียังขึ้น

สมมติเมื่อสิบปีก่อน คุณปิดดีลก้อนใหญ่ได้ แล้วเอาไปฝากออมทรัพย์ไว้ 500,000 บาท บอกตัวเองว่าก้อนนี้คือเงินปลอดภัย ห้ามแตะ ปีนี้เพิ่งเปิดแอปดูอีกที ดอกเบี้ยทบมาจนยอดขึ้นเป็น 525,000 บาท เห็นแล้วก็อุ่นใจดี

เที่ยงวันเดียวกัน ร้านก๋วยเตี๋ยวเจ้าประจำเพิ่งเปลี่ยนป้ายเมนู จากชามละ 40 เป็น 60 บาท ลูกชิ้นเท่าเดิม ถ้านับเป็นชาม เงินก้อนนั้นซื้อก๋วยเตี๋ยวได้น้อยลงสามพันกว่าชาม ส่วนป้ายเก่ายังพิงอยู่หลังตู้ เลข 40 ซีดจนเกือบอ่านไม่ออก

สมมติต่อว่าคุณมีกิจการด้วย งบปีที่แล้วกำไร 1,800,000 บาท แต่บัญชีบริษัทมีเงินสดอยู่ 240,000 บาท ที่เหลือค้างในบิลลูกค้ากับสต๊อกเต็มโกดัง แล้วลูกค้ารายใหญ่ที่โดนเลื่อนจ่ายมาอีกทอด ก็โทรมาขอเลื่อนบ้าง คืนนั้นคุณเพิ่งนึกได้ว่า โฉนดบ้านที่ทั้งครอบครัวอยู่ ค้ำวงเงินของร้านไว้ตั้งแต่ปีแรก

คนที่มีเงินเก็บหรือมีกิจการมาสักพัก มักเจอสัญญาณพวกนี้ก่อนจะรู้ตัว

• ดูยอดเงินในบัญชีทุกเดือน แต่ไม่เคยเทียบว่ายังซื้อของได้เท่าเดิมไหม
• งบบอกว่ากำไร แต่สิ้นเดือนยังต้องลุ้นว่าเงินสดพอจ่ายค่าแรงหรือเปล่า
• ทรัพย์สินเกือบทั้งหมดผูกอยู่กับธุรกิจเดียว หรือสินทรัพย์ประเภทเดียว
• ภาษีไปรู้ยอดจริงตอนยื่นแบบ ไม่เคยนั่งวางแผนตามสิทธิ์ที่กฎหมายให้ไว้ตั้งแต่ต้นปี

รอยรั่วที่ไม่มีเสียงเตือน จนวันที่วิกฤตมาเคาะประตู

หาเงินเข้ามาได้มากแค่ไหน ถ้ากระเป๋ามีรู เงินก็ไหลออกไปเงียบๆ ทุกปี

เงินเฟ้อปีละนิดดูเหมือนไม่เท่าไร แต่พอผ่านไปสิบปี ร้านก๋วยเตี๋ยวก็เขียนคำตอบไว้บนป้ายแล้ว ส่วนกำไรที่ค้างอยู่ในบิลลูกค้า เอาไปจ่ายค่าแรงไม่ได้จนกว่าเงินจะเข้าจริง รอยรั่วสองแบบนี้ไม่มีใบแจ้งหนี้สีแดง ไม่มีใครโทรมาทวง

ที่น่าห่วงกว่าคือวันที่หลายอย่างมาพร้อมกัน เศรษฐกิจซบ ลูกค้าจ่ายช้า ถ้าบ้านและเงินเก็บของครอบครัวผูกอยู่กับความเสี่ยงของร้านทั้งหมด ร้านสะดุดครั้งเดียวก็อาจลากบ้านไปด้วย เงินที่ตั้งใจเก็บไว้ให้ลูก ต้องถูกยกมาอุดรูของร้านก่อน

ทำไมคนหาเงินเก่ง ถึงรักษาความมั่งคั่งไว้ไม่อยู่

หาเงินได้มากขึ้นทุกปี แต่ความมั่นคงไม่ขยับตาม คุณไม่ได้ใช้เงินเปลืองหรือบริหารไม่เป็น ทักษะที่พาคุณมาถึงตรงนี้คือทักษะหาเงินเข้า ขายเก่ง ปิดดีลเก่ง ส่วนวิชาเก็บเงินให้รอดข้ามวิกฤต เป็นอีกวิชาที่แทบไม่มีใครนั่งสอนกัน

ตัวเลขที่ดูกันทุกวันก็หลอกตาง่าย ยอดในสมุดบัญชีบอกจำนวนบาท ไม่ได้บอกว่าซื้อของได้กี่ชิ้น งบบอกว่ากำไร ไม่ได้บอกว่าเงินสดเข้ามาหรือยัง เรื่องนี้คนทำธุรกิจมาสิบปียังพลาดกันได้ ดูแค่สองตัวนี้ก็สบายใจได้ทั้งปี จนวันที่ต้องควักเงินจริง

ฝากเฉยๆ ทุ่มลงร้าน หรือตามกระแส ทำไมยังรั่วอยู่ดี

พอรู้สึกว่าเงินไม่มั่นคง หลายคนมักเลือกทางใดทางหนึ่งในนี้

• "ฝากไว้เฉยๆ ปลอดภัยที่สุด" ปลอดภัยจากความผันผวนก็จริง แต่หนีป้ายราคาก๋วยเตี๋ยวไม่พ้น
• "กำไรเท่าไรก็ลงร้านต่อให้หมด" ร้านโตขึ้นจริง แต่ไข่ทุกฟองก็ยังอยู่ในตะกร้าใบเดียว
• "เห็นใครได้จากอะไร ก็ตามไปซื้อบ้าง" ได้บ้างเสียบ้าง ทรัพย์สินยังผูกกับกระแสเดียวเหมือนเดิม

แต่ละทางมีเหตุผลของมัน ข้อที่สองถอยยากที่สุด เพราะยิ่งร้านไปได้ดี ยิ่งไม่อยากเอาเงินออกมาไว้ที่อื่น สิ่งที่ยังไม่มีคือภาพรวม ยังไม่มีใครถามว่าถ้าวิกฤตมาพรุ่งนี้ เงินก้อนไหนรับแรงกระแทก ก้อนไหนต้องไม่โดนแตะ

วิถีเจ้าสัว เล่ม 6 กับวิชารักษาความมั่งคั่งให้อยู่ข้ามรุ่น

วิถีเจ้าสัว เล่ม 6: คลังนิรันดร์ โดย หลินโม่ เป็นเล่มที่ปิดภาคแรกของซีรีส์ และหันมาดูอีกฝั่งของเงิน คือ รักษาความมั่งคั่งไว้ให้อยู่ยาวข้ามวิกฤต ตั้งแต่เงินเฟ้อ ภาษี ไปจนถึงวันที่เศรษฐกิจพลิก แทนที่จะมุ่งหาเงินก้อนใหม่เข้ามาเพิ่มอย่างเดียว

เล่มนี้มองว่าคนรวยหน้าใหม่หลายคนขึ้นเร็วแล้วก็ลงเร็ว เพราะสร้างแต่รายได้ ไม่เคยสร้างโครงสร้างไว้ป้องกัน มุมนี้ใช้ได้จริงกับคนที่มีของในมือแล้ว ตรวจกระเป๋าใบเดิมให้เจอรอยรั่วก่อน ค่อยหาก้อนใหม่

วางเล่มนี้ไว้ข้างสมุดบัญชี แล้วตอบคำถามพวกนี้ให้ตัวเองได้

• ทรัพย์สินส่วนตัวก้อนไหน ยังผูกอยู่กับความเสี่ยงของธุรกิจ
• ความมั่งคั่งของคุณฝากไว้กับกระแสเดียวมากเกินไปหรือเปล่า
• ถ้าวิกฤตมาพรุ่งนี้ มีเงินสำรองพอให้ยืนได้ และพอจะคว้าโอกาสไหม

ของที่เล่มนี้ช่วยวางไว้ในคลังของคุณ ทีละชั้น

จากเดิมที่ดูแค่ตัวเลขกำไรในงบปี คุณจะเห็นทรัพย์สินของตัวเองแยกเป็นก้อน รู้ว่าก้อนไหนผูกกับความเสี่ยงของธุรกิจ ก้อนไหนเป็นเงินสำรองสำหรับวันวิกฤต และก้อนไหนยังฝากไว้กับกระแสเดียวมากเกินไป

ป้าย 60 บาทของวันนี้ สักวันก็คงไปพิงหลังตู้ข้างป้าย 40 สั่งคลังนิรันดร์มาอ่านตอนนี้ ก่อนป้ายแผ่นที่สามจะขึ้น