วิถีมนุษย์ เล่ม 14: สร้างคน — กลยุทธ์พัฒนาผู้นำและทายาทธุรกิจ

ทายาทธุรกิจยังไม่พร้อม เจ้าของร้านก็ยังลุกจากโต๊ะไม่ได้

เสียงเครื่องพิมพ์ใบเสร็จดังทั้งวัน ร้านวัสดุก่อสร้างที่คุณเปิดมาตั้งแต่สมัยหนุ่มๆ ขายดีไม่มีตก เรื่องสมมตินะ คุณอายุ 58 ตั้งใจวางมือตอน 60 ลูกชายกลับมาช่วยงานได้ 4 ปีแล้ว เหลือเวลาเตรียมทายาทธุรกิจอีกสองปี สองปีเอง

แต่ใบสั่งซื้อทุกใบยังรอลายเซ็นคุณ ลูกค้ารายใหญ่ 5 รายยังโทรหาคุณ ไม่โทรหาลูก เดือนก่อนลูกต่อราคาเหล็กเส้นพลาด ร้านจ่ายแพงไป 40,000 บาท คุณไม่บ่นสักคำ ดึงแฟ้มจัดซื้อกลับมาไว้ที่โต๊ะตัวเอง แล้วพูดประโยคเดิมว่า ไม่เป็นไร เดี๋ยวพ่อจัดการ

ในออฟฟิศก็มีภาพแบบนี้ สมมติคุณเป็นหัวหน้าทีมขายที่ปั้นลูกทีมคนหนึ่งมา 3 ปี เดือนล่าสุดเขาปิดยอดได้ 1,200,000 บาท แซงยอดคุณที่ 900,000 ไปไกล คุณดีใจจริงๆ แต่คืนนั้นนอนคิดอยู่นานว่าลูกค้ารายใหญ่เจ้าถัดไป จะส่งให้เขาหรือเก็บไว้เอง

ใครกำลังปั้นคนอยู่ อ่านแล้วอาจสะดุดสักข้อสองข้อ

• งานที่มอบไปแล้ว วนกลับมาให้คุณตัดสินใจอยู่ดี
• คนที่คุณหวังไว้ที่สุด ไม่เคยแย้งคุณสักเรื่อง
• ลาพักสามวัน มือถือดังเรื่องงานครบทั้งสามวัน
• ลองนึกชื่อคนที่จะมานั่งเก้าอี้ตัวนี้แทน แล้วนึกไม่ออก

ไม่มีใครขึ้นมาแทน คุณเลยหยุดไม่ได้สักวัน

ร้านที่ต้องมีคุณนั่งอยู่ทุกวัน ยังยกให้ใครไม่ได้ ต่อให้ในใจมีชื่อทายาทไว้แล้วก็ตาม

ปีแรกๆ ทำแทนให้ก็ดูไม่เสียหายอะไร งานเสร็จเร็ว ไม่มีใครหน้าเสีย ผ่านไปหลายปี เรื่องที่ต้องตัดสินใจก็มากองอยู่ที่โต๊ะคุณตัวเดียว คนในทีมทำตามเก่ง ส่วนคิดเองยังไม่เคยได้ลอง วันวางมือที่เคยวงไว้ในปฏิทิน ก็ถูกขีดเลื่อนไปอีกปี แล้วก็อีกปี

กับคนเก่งที่ปั้นมาเอง ถ้างานใหญ่ถูกเก็บไว้ที่คุณเพราะยังไม่แน่ใจ เขาก็รู้สึกว่าที่นี่ไม่มีที่ให้โต แล้วเริ่มรับสายจากที่อื่น ข้อนี้หัวหน้ามักเห็นช้าที่สุด วันที่ซองใบลาออกมาวางบนโต๊ะ คุณเสียทั้งคน ทั้งหลายปีที่สอนเขามา

ผู้นำที่ดูแลลูกน้องเหมือนคนในบ้าน ทำไมทีมถึงไม่โต

คุณไม่ได้สอนคนไม่เป็น และก็ไม่ได้เลือกคนผิดด้วย ตำราบริหารหลายเล่มสอนว่าผู้นำที่ดีต้องใจดี ดูแลลูกน้องเหมือนคนในบ้าน คุณก็ทำตามนั้น เห็นเขาเหนื่อยทีไร มือก็เอื้อมไปรับงานหนักมาทำเองทุกที

ลูกน้องกับทายาทก็ไม่ได้อยากย่ำอยู่กับที่ เขาแค่ปรับตัวตามที่เจอ งานยากมีคนรับไปทุกครั้ง แล้วจะฝึกไปทำไม พูดตรงทีไรบรรยากาศเสีย ก็พูดให้ทุกคนสบายใจไว้ก่อน ทีมเลยดูรักกันดีมาก จนวันที่แรงกดดันจริงมาเคาะประตู

ส่งไปอบรม เอาใจ หรือรอให้พร้อมก่อน ทำไมคนแทนยังไม่ขึ้นมาสักที

พอเริ่มห่วงเรื่องคนแทน เจ้าของกับหัวหน้าหลายคนก็ลองทางที่คุ้นมือ

• "ส่งไปเรียนคอร์สผู้นำ" กลับมาพร้อมสมุดจดเต็มเล่ม แต่เรื่องให้ตัดสินใจก็ยังเดินมาหาคุณ
• "เลี้ยงดีๆ เดี๋ยวเขาก็รักที่นี่" เขาอยู่สบายขึ้นจริง ฝีมือยังเท่าเดิม
• "รอเขาพร้อมกว่านี้ก่อน" ความพร้อมมาจากการลงมือกับของจริง ยิ่งรอ วันนั้นก็ยิ่งถอยออกไป

ทุกทางมาจากความหวังดี ที่ขาดคืองานยากสักเรื่องที่เขาได้ตัดสินใจและรับผลเอง ตรงนี้แหละที่ทำใจลำบาก เพราะต้องนั่งดูเขาพลาดโดยไม่เอื้อมไปคว้าพวงมาลัย

สร้างคน ชวนปั้นผู้นำและทายาทธุรกิจด้วยกระบวนการ

วิถีมนุษย์ เล่ม 14: สร้างคน โดย หลินโม่ มีข้อเสนอที่อ่านครั้งแรกอาจขัดใจ การสร้างคนที่จะมายืนแทนคุณได้ เป็นเรื่องของกระบวนการมากกว่าความรัก เล่มนี้มองว่าความใจอ่อนที่ดูสวยในห้องสัมมนา อาจย้อนมาทำร้ายผู้นำเองในวันที่เกิดวิกฤต

เนื้อหาเลยพูดตั้งแต่ขัดเกลาคนด้วยสิ่งที่เล่มเรียกว่า "กระดาษทราย" มอบงานให้ลูกศิษย์ที่เก่งกว่าตัวเอง ไปจนถึงวันส่งต่ออำนาจให้ทายาท ใครอยากได้หนังสือพัฒนาคนแนวปลอบใจ อาจรู้สึกว่าแรงไปหน่อย

คำถามที่เจ้าของกับหัวหน้าถามกันบ่อย และสร้างคนหยิบมาตอบ

• ขัดเกลาความเกียจคร้านกับอัตตาของคนในทีมยังไง ไม่ให้ความสัมพันธ์แตกหัก
• คนที่วันนี้ดูอ่อน จะแกร่งขึ้นได้ถึงไหน
• ลูกศิษย์เก่งกว่าคุณแล้ว จะมอบงานยังไงให้ความเก่งนั้นไม่ย้อนมาบาดมือคุณ

สร้างคนมีอยู่ในหอสมุดแห่งชาติด้วย

ในเล่มมีเรื่องที่หยิบไปใช้กับคนที่คุณกำลังปั้นได้ทันที

จากที่เคยมีแค่ความหวังดีกับการรับงานมาทำแทน คุณจะมีวิธีขัดเกลาคนแบบไม่แตกหัก มีแนวทางมอบงานให้คนที่เก่งกว่า และรู้ว่าจะส่งต่ออำนาจให้ทายาทยังไง ในวันที่เขาพร้อมจริงๆ

เขียนชื่อคนที่คุณอยากให้มาแทนไว้บนกระดาษสักแผ่น ถ้านึกชื่อไม่ออก เล่มนี้คือที่ที่ควรเริ่ม