เช้าที่เปลี่ยนชีวิตฉัน… ไม่ใช่เพราะแสงแดด แต่เพราะฉันตื่น

ชีวิตวนซ้ำ เริ่มตั้งแต่นิ้วแรกที่กดเลื่อนนาฬิกาปลุก

สมมติเช้าวันอังคาร นาฬิกาปลุกดังตอน 6 โมงตรง คุณกดเลื่อนทีละ 9 นาที ห้ารอบติด ลืมตาจริงอีกทีก็ 6:45 แล้ว แปรงฟันไปพลางไล่อ่านไลน์กลุ่มงานไปพลาง กาแฟซองชงแล้วยังคนไม่ทันละลาย ใส่เสื้อตัวที่อยู่บนสุดของกอง แล้ววิ่งออกจากห้อง

ทั้งวันเดินไปตามตารางที่มีคนวางไว้ให้ ประชุมเก้าโมง ส่งงานบ่ายสาม รถติดขากลับ ถึงห้องสองทุ่มกว่า ไถมือถือไปจนดึก ก่อนนอนก็ตั้งปลุกหกโมงไว้เหมือนเดิม รู้ทั้งรู้ว่าพรุ่งนี้นิ้วเดิมจะไปกดเลื่อนอีกห้ารอบ

สมมติว่าคุณขึ้นรถเมล์คันเดิมจากป้ายเดิมมา 6 ปี เช้าหนึ่งเพิ่งสังเกตว่าผู้หญิงข้างๆ ถือร่มลายจุดคันเดิมทุกวัน แล้วนึกได้ว่าเขาคงจำคุณได้จากเป้สีเทาใบเดิมเหมือนกัน หกปีเต็ม นึกย้อนไปจำเช้าที่ไม่เหมือนเช้าอื่นได้ไม่ถึงสิบ ทุกเช้าหน้าตาเหมือนกันหมด

ไล่ดูเช้าของตัวเองกับรายการนี้สักรอบ

• ตั้งปลุกไว้สามเวลา เพราะรู้อยู่แล้วว่าเวลาแรกไม่มีวันลุก
• ลืมตาแล้วหยิบมือถือ ก่อนจะนึกออกว่าวันนี้วันอะไร
• ถึงวันพุธแล้วนึกไม่ออกว่าเช้าวันจันทร์ทำอะไรไปบ้าง
• รู้สึกเหนื่อยตั้งแต่ยังไม่ได้ลุกจากเตียง

ปล่อยให้ทุกเช้าเหมือนเดิม ของที่ค่อยๆ หายไปคือเสียงของตัวเอง

เช้าที่ไม่เคยเป็นของคุณ ต่อกันนานพอ ก็กลายเป็นปีที่นึกอะไรไม่ออก

สี่สิบห้านาทีที่กดเลื่อนไป ไม่ได้ทำให้หายง่วงสักเท่าไร มันกินช่วงเดียวของวันที่ยังไม่มีใครมาเรียกร้องอะไรจากคุณ พอเวลานั้นหายไป วันทั้งวันก็เริ่มจากการวิ่งไล่ตาม ข้อความที่ต้องตอบ กับงานที่ต้องส่งก่อนเที่ยง

นานเข้ามันก็กลายเป็นเรื่องปกติ จนวันหนึ่งมีเพื่อนถามว่าจริงๆ แล้วอยากทำอะไรกับชีวิต คุณอ้าปากจะตอบ แล้วก็เงียบไป คำตอบอาจมีอยู่ในนั้นแหละ แค่ไม่มีใครถามมานานมากแล้ว ตัวคุณเองก็ด้วย

ทำไมทุกเช้าถึงหนัก ทั้งที่คุณก็ขยันมาตลอด

ชีวิตที่วนซ้ำแบบนี้ คุณไม่ได้ขี้เกียจ หลายคนที่กดเลื่อนห้ารอบคือคนที่ทำงานเต็มที่ทุกวันด้วยซ้ำ แค่ตารางชีวิตเกือบทั้งหมดมีคนอื่นวางไว้ เวลาเข้างาน เป้าที่ต้องถึง ไปจนถึงว่าชีวิตแบบไหนถึงเรียกว่ามาถูกทาง เดินตามกันมาตั้งแต่เด็กจนกลายเป็นความเคยชิน

พอทุกอย่างถูกวางไว้ให้หมด ตัวก็ตื่นตามนาฬิกาได้ แต่ข้างในยังไม่ได้ตื่นตามมาด้วย อันนี้เจอกันเยอะมาก นิ้วที่กดเลื่อนนาฬิกาปลุกอาจเป็นเสียงเดียวที่ยังพูดแทนคุณอยู่ ว่าวันแบบนี้ไม่ได้อยากลุกขึ้นมาเจอ

แต่ถ้าเหนื่อยแบบนี้ลากยาวเป็นเดือน นอนเท่าไรก็ไม่หาย ลองไปให้หมอช่วยตรวจดูด้วยก็ดีนะ

ตั้งปลุกเร็วขึ้น ทำตามตารางเช้าของคนอื่น ทำไมเช้ายังหนักเหมือนเดิม

เวลาอยากให้เช้าดีขึ้น สามทางนี้คือทางที่หลายคนหยิบมาลองก่อน

• "ตั้งปลุกให้เร็วขึ้นอีกชั่วโมง" ได้เวลาเพิ่มจริง แต่ถ้ายังไม่รู้จะใช้ทำอะไร ก็แค่กดเลื่อนนานขึ้น
• "ทำตาม Morning Routine ของคนที่ประสบความสำเร็จ" ตื่นตีห้า ดื่มน้ำ จดบันทึก ทำได้สามวันแล้วเลิก
• "อดทนไปก่อน เดี๋ยวก็ชินเอง" ชินได้จริง แล้วก็ชินต่อไปอีกหลายปี

ทางที่สามหลอกตาที่สุด เพราะฟังดูเหมือนความเข้มแข็ง แต่ทั้งสามทางยังวิ่งตามตารางเดิม ไม่มีทางไหนหยุดถามว่าใครเป็นคนวาง

คำถามง่ายๆ ที่พาคุณตื่นให้ถึงข้างใน ก่อนโลกจะมาเรียก

เช้าที่เปลี่ยนชีวิตฉัน โดย JAY ANATTA พาคุณกลับมาเจอตัวเองผ่านคำถามง่ายๆ ในแต่ละบท ง่ายจนไม่น่าเชื่อว่าจะคมได้ขนาดนี้ บางข้ออ่านแล้วอาจต้องวางเล่มลง นั่งนิ่งไปพักใหญ่กว่าจะตอบได้

ช่วงเช้าในมุมของเล่มนี้ คือจุดเริ่มต้นของวันที่มาจากข้างใน เป็นช่วงสั้นๆ ที่คุณได้กลับมาเป็นตัวเองก่อนข้อความแรกจะเด้งเข้ามา แล้วค่อยออกไปเจอโลกต่อ เป็นเวลาของคุณ มากกว่ากิจวัตรอีกชุด

อ่านไปตอบไป คุณจะเริ่มเห็นเรื่องพวกนี้ชัดขึ้น

• เสียงข้างในที่เงียบไปนาน กำลังอยากบอกอะไร
• รูปแบบไหนที่พาทุกเช้าวนกลับมาที่เดิม
• ชีวิตที่พอดีกับตัวเองจริงๆ หน้าตาเป็นยังไง

เล่มนี้มีอยู่ในหอสมุดแห่งชาติ สำนักงาน ก.พ.

สำนักหอสมุดกลางของมหาวิทยาลัยรามคำแหง และห้องสมุดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ด้วย

สิ่งที่หยิบไปใช้ได้จากเล่มนี้

จากเดิมที่ลืมตามาแล้วนึกไม่ออกว่าจะลุกไปเพื่ออะไร คุณจะมีคำถามของตัวเองติดไว้สักข้อ กับช่วงต้นวันสั้นๆ ที่วางไว้เองว่าจะใช้ทำอะไร ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาไล่อ่านไลน์

นาฬิกาปลุกพรุ่งนี้ตั้งหกโมงไว้เหมือนเดิมก็ได้ แค่รอบที่นิ้วจะกดเลื่อน ยกเก้านาทีนั้นให้คำถามบทแรกของเล่มนี้แทนหมอน